“มาช้า”
ฟีนิกซ์พูดเสียงเรียบ สีหน้าไม่เปลี่ยน เหมือนพูดไปตามมารยาทมากกว่าจะตำหนิจริงจัง
“รอเจนมันเข้าห้องน้ำอยู่”
โซดาพูดขึ้นทันที อ้างชื่อเพื่อนแบบไม่ต้องขออนุญาต
เจนนิสที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหันไปมองหน้าโซดาแรง ๆ สายตาประมาณว่า ‘มึงไม่นัดกูก่อนว่ะ’ แต่โซดาทำเป็นไม่เห็น ไม่สนใจสายตานั้นแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะหันไปทักคนอื่นต่ออย่างลื่นไหล
“หวัดดีค่ะพี่นาย พี่เก้า”
“หวัดดีครับน้องดา” เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมกันจากสองหนุ่ม
เก้ายิ้ม ก่อนจะเลื่อนถ้วยอาหารไปข้างหน้า
“อันนี้ก๋วยเตี๋ยวร้อน ๆ ไอฟีนิกซ์บอกว่าดาแอบหนีเที่ยวไปเมา พี่เลยซื้อของร้อน ๆ มากินแก้เมาค้างให้”
“พี่เก้ารู้ใจมากเลยค่ะ” โซดารับถ้วยก๋วยเตี๋ยวมาพร้อมหัวเราะเบา ๆ “ดายังเมาค้างไม่หายเลย”
“ส่วนอันนี้ของน้องเจนครับ” เก้าหันไปทางเจนนิส แล้วยื่นจานข้าวกะเพราหมูสับมาให้
“รับรอง รอบนี้น้องเจนกินได้แน่นอน”
“ขอบคุณค่ะ” เจนนิสรับจา
