“ข้อความในกระดาษ”

ตกเย็น… เจนนิสเป็นคนแรกที่เริ่มรู้สึกตัว เปลือกตาค่อย ๆ เปิดขึ้นช้า ๆ ร่างกายยังอุ่นอวลจากการนอนหลับยาว เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างระมัดระวัง ก่อนจะหันไปมองคนข้าง ๆ ฟีนิกซ์ยังคงหลับสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ ผ้าห่มคลุมขึ้นมาถึงช่วงอก สีหน้าเขาดูผ่อนคลายกว่าตอนเช้ามาก เจนนิสมองอยู่นานเหมือนจะเช็กให้แน่ใจว่าเขายังไม่ตื่น แล้วถึงค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างเงียบที่สุด เธอหยิบเสื้อผ้ามาสวมให้เรียบร้อย จัดผมลวก ๆ หน้ากระจก ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกมาเบา ๆ และเดินตรงไปทางห้องครัว ในห้องเงียบสงบ มีเพียงแสงยามเย็นลอดผ่านกระจกเข้ามา เจนนิสเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำขวดออกมา ก่อนจะยกดื่มรวดเดียวหลายอึก ความเย็นไหลผ่านลำคอช่วยคลายความกระหายได้ทันที เจนนิสยืนมองของในตู้เย็นอยู่ครู่หนึ่ง สายตากวาดไปมาอย่างประเมินสถานการณ์ ก่อนจะเห็นหมูบดเหลืออยู่นิดหน่อย กับต้นผักชีที่เริ่มเหี่ยว ถ้าปล่อยไว้อีกวันก็คงต้อ