“เห้อออออ….” เสียงถอนหายใจยาวของเจนนิสหลุดออกมาอีกครั้ง จนคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างฟีนิกซ์อดหันหน้ามามองไม่ได้ จะไม่ให้ถอนหายใจได้ยังไงกันล่ะ ทั้งที่จริง ๆ ตอนนี้เธอควรจะนั่งกินข้าวต้มอุ่น ๆ อยู่ในห้อง กินเสร็จก็อาบน้ำ ดูซีรีส์ยาว ๆ แล้วทิ้งตัวลงนอนสบาย ๆ แบบไม่ต้องคิดอะไรให้ปวดหัว แต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เจนนิสนั่งกอดอกอยู่บนเบาะรถ ฝั่งผู้โดยสาร หน้าเหม่อมองถนนข้างหน้าอย่างเซ็ง ๆ รถของฟีนิกซ์แล่นไปข้างหน้าอย่างนิ่ง ๆ และด้านหลัง…มีรถขนของคันใหญ่ขับตามมาไม่ห่าง ใช่ รถขนของ ชีวิตเปลี่ยนจากโหมด “พักผ่อนยามเย็น” เป็นโหมด “ย้ายบ้านกะทันหัน” ภายในไม่กี่ชั่วโมง เจนนิสเหลือบมองกระจกข้าง เห็นรถขนของคันนั้นแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจในใจอีกครั้ง มันเร็วไป มันไวเกินไป แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า…เธอเถียงฟีนิกซ์ไม่ออกเลยสักข้อ สุดท้ายก็ได้แต่นั่งนิ่ง ๆ ปล่อยให้รถแล่นไป เจนนิสหันไปม

