“ให้แล้วห้ามทวงคืนนะคะบอกไว้ก่อน” แน่นอนว่าเธอมันเห็นแก่ของกินอยู่แล้ว จำได้ว่าสมัยเรียนมัธยมจะมีร้านเครปอร่อย ๆ ในมหา’ลัย และเธอก็ชอบมันมากเป็นพิเศษ ริมฝีปากเล็กงับของหวานชิ้นโตอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะเงยหน้าเอ่ยปากชวนคนซื้อให้อย่างมีมารยาท
“ชิมไหมคะ อร่อยนะ”
เขาจ้องมองของหวานในมือเล็กนั้นนิ่ง ๆ ก่อนจะเลื่อนสายตามาสบนัยน์ตาคู่สวยของเธอ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ คนตัวเล็กยู่ปากเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าเขาจะชิมจริงจึงขยับตัวเข้าไปใกล้และยื่นเครปเย็นแสนอร่อยไปตรงหน้าติณณ์
“ขยับเข้ามาอีก…เธอเตี้ยกว่าเฮียนะ”
“ย้ำจังเรื่องส่วนสูงน่ะ!”
ติณณ์ยกยิ้มเล็กน้อยโดยที่เธอไม่ทันสังเกตเห็น เมื่อคาร่าขยับเข้ามาใกล้แล้วมือหนาจึงคว้าต้นคอเล็กไว้ และโน้มหน้าลงมาอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันตั้งตัว ลิ้นร้อนตวัดเลียมุมปากเล็กที่มีครีมติดอยู่อย่างชำนาญจนร่างบางเบิกตากว้าง มือไม้ไร้เรี่ยวแรงและเครปเย็นแสนอร่อยก็หลุดจากมือเ
