บทที่ 54 สงครามมาถึงตอนจบ (จบ)

1007 คำ

“ไอ้สัด!” เสวียนหมิงที่เร่งรีบกัดฟันด้วยความโมโหจนลืมสังเกตสัญลักษณ์เล็ก ๆ ของอีกฝ่าย มือหนากระชากปืนออกมาจากเสื้อและยิงออกไปด้วยความเดือดดาล ปัง! ปัง! “โอ๊ะ โทษทีว่ะ ทางนี้ก็มีเหมือนกัน” ติณณ์ที่ไวมากกว่ายิงสกัดกระสุนลูกนั้นไว้ได้แค่นหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี แผนวันนี้ไม่มีอะไรมากนอกจากชนะและเอาตัวมันเป็น ๆ ไปทรมาน ตอนนี้คงถึงเวลาปิดจ๊อบแล้ว เล่นเยอะไม่ต้องเดาก็รู้ว่าไอ้ซันคงสาปเขาอยู่แน่ ๆ เสวียนหมิงต่างอึ้งค้างเมื่อเจอกระสุนตัดกระสุน เพราะไม่ใช่ว่ามันจะทำกันได้ง่าย ๆ โดยเฉพาะบริเวณที่มืดมิดอย่างนี้ บรรดาลูกน้องเลยเกิดอาการหวาดกลัวเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่ากำลังเผชิญกับอะไร และก่อนที่จะคิดอะไรได้ทันติณณ์ที่เตรียมไรเฟิลเก็บเสียงก็ยกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และรัวยิงไปยังพวกมันทันทีอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยเป็นการเปิดสงครามเต็มรูปแบบ “ตัวหัวหน้าจับเป็น!” ปัง! ปัง! ปัง! สิ้นเสียงน่าเกรงขา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม