"เฮ้ย!!! มึงมาได้ไงวะ" อัคคีถามอย่างตกใจ
"ทำไมฉันจะมาไม่ได้ แล้วเรียกฉันให้มันดี ๆ หน่อย อย่างน้อยฉันก็เป็นพี่ชายของเฟิร์นนะ" ใบไม้ลุกขึ้นมาตอบด้วยท่าทางที่เหนือกว่า
"แล้วพี่ไม้มาถึงเมื่อไรคะ" ใบเฟิร์นเดินไปกอดแขนพี่ชายแล้วถามขึ้น
"มาถึงประมาณสองชั่วโมงแล้ว ข้าวหอมไปรับน่ะ แต่เห็นว่าเราพากันไปเที่ยว พี่เลยไม่กวน เป็นไงเที่ยวสนุกมั้ย" ใบไม้ตอบน้องสาว และยกมือยีผมเธอเล่นอย่างเอ็นดู
"สนุกค่ะ เวทีหมอลำใหญ่มาก ๆ ของกินก็เยอะ พรุ่งนี้เราไปดูด้วยกันนะคะ" ใบเฟิร์นตอบพี่ชายอย่างสดใส
"นี่เฟิร์นก็รู้เหรอว่าไม้จะตามมา แล้วมายังไง นายสอบอยู่ไม่ใช่เหรอ" อัคคีที่ยืนฟังอยู่นาน ก็ถามขึ้นด้วยหน้าเหลอหลา
"ก็รู้น่ะสิ พ่อแม่ให้ฉันบินมาดูแลน้องสาว พรุ่งนี้เช้าค่อยบินกลับไปสอบ เย็น ๆ ก็บินมาอีกที กรุงเทพ - ขอนแก่นก็แค่ปากซอยเนอะเฟิร์นเนอะ" ใบไม้ดึงน้องสาวมากอดไว้ แล้วตอบพร้อมกับยักคิ้วให้อัคคี
"ทำตัวรวยจ
