ตอนที่ 47
ความเงียบดีต่อใจ
จากนั้นทุกคนต่างก็แยกย้ายกลับเข้าเต็นท์คู่ใครคู่มัน ฉันรีบก้าวเข้าไปในเต็นท์กลางที่เควินจองไว้
พอเข้ามาอยู่กับเขาในเต็นท์สองคน แม้เต็นท์หลังนี้จะใหญ่กว่าเต็นท์อื่น แต่พอต้องอยู่กับเขาสองคนในที่มืดและแคบลงแบบนี้ยิ่งทำให้รู้สึกเหมือนเต็นท์มันเล็กเท่ารูหนูจริง ๆ นะ ฉันไม่ชอบมันซะเลย
ฉันยึกยักยังไม่ทำอะไร พยายามทำทีหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ออกมาจัดเตรียมไว้ กะว่าจะรอให้เขาออกไปก่อน ทว่า...แควินกลับไม่ได้ก้าวออกไปข้างนอกอย่างที่ฉันคาด เขายังยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ก่อนจะเริ่มถอดกางเกงที่เปียกนั่นออกหน้าตาเฉยโดยไม่สนสายตาของฉันสักนิด
ตอนแรกฉันก็เบิกตาโตมองมันเต็ม ๆ นั่นแหละ ของใหญ่ขนาดนั้นตรงหน้า ไม่เผลอมองได้ไง แต่พอรู้ตัวก็รีบเอามือปิดตาไว้
“มาแก้อะไรตรงหน้าฉันเนี่ย”
“จะมาเขินทำไม เมื่อกี้เธอก็จ้องมันเต็มตาเหมือนชอบไม่ใช่?”
“คะ...ใครชอบกัน เปล่านะ” ฉันรีบเบือนหน้าอันแดงก
