ตอนที่ 46
ความเงียบดีต่อใจ
ทั้งที่เมื่อครู่เต็มไปด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ไม่ว่าจะเสียงน้ำตก เสียงน้ำกระเฉาะ เสียงกระแทกกระทั้นของเนื้อกระทบเนื้อ ร่วมไปถึงเสียงครางของความเร่าร้อน บัดนี้กลับเหลือเพียงเสียงน้ำตก ‘ซ่า~~~’ และเสียงแมลง ‘จิ๊ด~~~’ เท่านั้น เขาเงียบ ฉันก็เงียบไม่ต่างกัน แถมตอนนี้เราก็ยังยืนกันในลำธารอีก แช่น้ำจนแตoเปื่อย เท้าเปื่อยแล้วเนี่ย
เควินยกมือขึ้นสางผมที่ปรกใบหน้า ก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่อย่างอารมณ์ดี ใบหน้าหล่อเหลาจนน่าหมั่นไส้นั่นกำลังยกยิ้มมุมปาก ต่างจากฉันที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองเขาเลยสักนิด
ฉันเองก็กำลังพยายามจัดแจงเสื้อผ้า แล้วไอ้เด็กบ้าเควินก็ดันเขวี้ยงเสื้อฉันกับบราเซียไปติดโขดหินอีก อะไรจะขนาดนั้นกัน ดีหน่อยที่มันยังไม่ขาดวิ่น เฮ้อ...
เสื้อผ้าที่เปียกชุ่มถูกจัดแจงสวมกลับเข้าร่างตัวเอง และพยายามตะเกียกตะกายจากน้ำเพื่อกลับขึ้
