ทิปจากผู้กอง

ภีมทราบดีว่าตัวเขาเองกับแม่แก่ ๆ ไม่ได้มีความสามารถจะเลี้ยงดูลูกสาวมาอย่างดีได้ขนาดนั้น เพราะตั้งแต่พ่อเสียไป ไม่กี่ปีต่อจากนั้นก็ต้องเลิกรากับภรรยา แล้วเหลือกันอยู่แค่สามคน งานรีสอร์ตแม้จะไม่ได้ยุ่งมาก ออกดอกออกผลให้พอมีกินมีใช้ ทราบด้วยว่าเขาก็อบรมสั่งสอนจุ๋มจิ๋มไม่ได้ดีมากนักหรอก แต่ใครมันจะไปคิดว่าลูกสาวตัวดีจะเมาแอ๋ถึงขั้นเกือบไปฉี่รดกำแพงวัดในหมู่บ้านโดยเป็นคืนที่คนอื่นเขานั่งสวดมนต์ข้ามปีกันอยู่ในนั้น มันจะโดนข้อหาอนาจารไหมไม่รู้ แต่นรกกินกระบาลแน่นอน! คิดแล้วก็อยากจะตีให้ขาลาย แต่ก็แค่คิดนั่นแหละ เพราะนี่มันยุคสมัยไหนแล้ว และเขาไม่ทำร้ายร่างกายลูกสาวแน่ ๆ แต่กับยายสวยก็ไม่รู้เหมือนกัน ยังดีที่รายนั้นยังไม่กลับมาจากวัดวา ไม่งั้นภีมเองก็ไม่อยากจะคิด แล้วลูกสาวเขาที่มันเมาไม่ได้สติแบบนั้นเป็นเพราะอกหักจากลูกชายไอ้ปราบไม่ใช่หรือ คืนนั้นเขาเองก็มัวแต่ตกใจกับเรื่องที่เกิด เลยลืมถามกับคนที่มาส่งจุ๋มจิ๋มไปเลยว่าอยู่ด้วยกันได้อย่างไร ตอนนี้มันก็นอนมาข้ามวันแล้ว ลูกสาวตัวดียังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาอาบน้ำอาบท่า กินข้าวกินปลาเลย “น้องจุ๋มจิ๋ม ตื่นยังลูก” ความเงียบเป็นคำตอบทุกอย่างให้ภีมต้องถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก ก่อนจะเปิดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ พบเป็นเจ้าของห้องนั้นลงมานอนนิ่งอยู่ที่พื้นกับหมอนข้าง ยังดีที่ผ้าห่มนั้นไหลลงมาตามกันพอให้ความอบอุ่นแก่กายคุณเธอได้บ้าง ไม่งั้นคงจะนอนหนาวทั้งคืน ถ้าป่วยรวมอกหักไปด้วย อาการจุ๋มจิ๋มคงจะหนักหนาสาหัสมากกว่านี้ “ฮึก...” ช้อนเอาตัวลูกสาวกลับขึ้นมานอนบนเตียงได้ บิดาแบบเขาก็ต้องผ่อนลมหายใจออกมาอีกครั้ง ตอนแรกคิดว่าจุ๋มจิ๋มคงจะชอบเจ้าปานตะวันมันแบบเด็กคนหนึ่งที่นึกปลาบปลื้มพี่ชายคนเก่งหรือไม่ ทว่าไม่ใช่เลย ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาบวมซ้ำ และทั้งที่ยังอยู่ในห้วงภวังค์ก็ยังสะอึกสะอื้นออกมาให้เห็นอยู่ แต่จะทำอะไรได้ ใช่ว่าทุกคนบนโลกนี้มอบความรักให้คนผู้หนึ่งไปแล้วเขาจะให้มันตอบแทนกลับคืนมาเสียหน่อย ลูกเขายังเด็กอยู่ เจ็บครั้งแรกมันก็แบบนี้แหละ แต่ถ้ามีครั้งที่สอง เตรียมโตทั้งพ่อทั้งลูกไว้โลด! จั่งแม่นมันคือพ่อมันสมัยบ่เป็นตาสิแตกคัก กูมาสูให้คนแทะล่ะ (แต่ถ้ามีครั้งที่สอง เตรียมตัวทั้งพ่อทั้งลูกไว้เลย ทำไมมันเหมือนพ่อมันสมัยไม่ได้เรื่องขนาดนี้ กูโมโหมาก) ก่อนอารมณ์เดือดพล่านของภีมจะค่อย ๆ มอดดับลง ตอนเห็นว่าลูกสาวนั้นลืมตาขึ้นมามองหน้ากันแล้วก็เบะเลย “เป็นยังไงบ้างลูก” “ฮืออ พ่อจ๋า ทำไมพี่ปานตะวันต้องไปมีเมียด้วย น้องจุ๋มจิ๋มเจ็บ เจ็บจะตายอยู่แล้ว” ไม่รู้หรอกว่าทำไมตัวเองถึงกลับมานอนบ้านได้ แต่พอลืมตาขึ้นมาเรื่องที่ได้ทราบจากบิดาเมื่อไม่นานมานี้ก็ส่งผลให้คนน่ารักนั้นปล่อยเขื่อนน้ำตาให้ไหลออกมาอีกครั้ง จริง ๆ มันเป็นเช่นนี้มาร่วมสัปดาห์เต็มแล้ว “โอ๋ ไม่เป็นไรหรอก น้องกับพี่เขาไม่ใช่คู่กันไง แล้วก็ใช่ว่าทั้งโลกจะมีแค่ปานตะวันคนเดียวนะ” “แต่พี่ปานตะวันเขามีคนเดียวนะจ๊ะพ่อ ฮึก...” ภีมกำหมัด เนี่ย เพราะลูกสาวเขามันเป็นแบบนี้ไง ถึงพูดถึงสอนอะไรกันไม่ค่อยจะรู้เรื่อง! “แล้วแต่มึงโลดซั่นจุ๋มจิ๋ม ถ่าไคแนแล้วกะลุกไปหาอาบน้ำ ไปเปิดร้านถ่ายายสวย ปานนี้ลูกค้าหนีเบิดแล้ว มึงเล่นให้ย่าปิดเพราะอกหัก นอนเน่ามาสองมื้อละนิ” (แล้วแต่มึงเลย ถ้าดีขึ้นแล้วก็ลุกไปอาบน้ำ แล้วไปเปิดร้านรอยายสวย ป่านนี้ลูกค้าหนีหมดแล้ว มึงเล่นให้ย่าปิดเพราะอกหัก นอนเน่ามาสองวันละเนี่ย) “โอ๊ย พ่ออะ” มันก็ถูกแหละที่บิดาไล่ให้ออกมาเปิดร้านข้าวตามสั่งรอย่ากลับจากวัดที่ไปปฏิบัติธรรมติดกันเสียหลายวัน ต่อให้จะอกหัก แต่คนเรามันก็ต้องกินต้องใช้! ยังสาวยังสวยไม่มีผัวไม่เป็นไร แต่ไม่มีกินน้องจุ๋มจิ๋มสิ้นชีพแน่ เนื่องจากโดนย่าจับได้แล้วว่าแอบยืมเงินไปใช้ซื้อลิปสติกก่อนตั้งห้าร้อย ก็จะหามาคืนอยู่ แต่ดันอกหักก่อนไง อีกอย่างช่วงนี้ก็ยังไม่มีใครจ้างคณะลิเกของลุงสมยศไปเล่นที่ไหนด้วย ทั้งเธอก็ไม่ได้เป็นนางเอกประจำ ไปเล่นให้บางครั้งตอนขาดคนจริง ๆ เปิดร้านรอย่าไปได้ไม่เท่าไหร่ก็มีสายจากลูกค้าประจำตรงเข้ามา น่าจะได้ตังค์ห้าร้อยมาคืนย่าสวยแล้ว “ว่าไงจ้ะจ่าจ่อย” [เอ็งเปิดร้านยังเนี่ยจุ๋มจิ๋ม] “เปิดแล้วจ้า วันนี้ที่สภ.จะรับอะไรกันดีจ๊ะ” [ดีเลย ๆ ข้าคิดว่าจะได้อดของอร่อยไปอีกวันแล้ว จู่ ๆ เล่นปิดร้านเป็นสัปดาห์] “ขอโทษทีจ้ะ ย่าสวยปิดปีใหม่แล้วลืมแจ้งล่วงหน้าน่ะจ้ะ” [ให้มันได้แบบนี้ งั้นเอ็งรีบแว้นมาเอาปิ่นโต ๆ เที่ยงตรงพวกข้าต้องได้กินนะวันนี้ อดอยากมาหลายวันแล้ว] “รับทราบค้าบ ไม่ให้โมโหหิวแน่นอน” ร้านข้าวตามสั่งย่าสวยเป็นที่นิยมของคนทำงานแถวนี้อยู่แล้ว จึงไม่แปลกที่จะมีลูกค้าประจำมาผูกปิ่นโตด้วย แล้วย่าก็มีลูกมืออยู่ประจำตลอด ทว่าใช้ใครก็ไม่สนุกเท่าใช้หลานหรอก ยานพาหนะคันเล็กตามขนาดไซซ์ตัวที่ยกอุ้มสบายเลยรีบตรงไปยังสถานีตำรวจภูธร จอดหน้าอาคารได้แล้ววิ่งขึ้นไปหาลูกค้าเพื่อรับเอาปิ่นโตหลายใบและที่เลิฟสุด ๆ คือพวกพี่เขาจะมีทิปให้กินขนมอยู่ตลอด แล้วก็ไม่ต้องห่วงว่าจะไปเป็นมือที่สามใครไหม เพราะเงินที่พวกพี่เขาให้มาก็เป็นบรรดาเมียที่สั่ง เนี่ย เธอมีสมาคมแม่บ้านตำรวจหนุนหลังขนาดนี้ เหลือแค่มีผัวตำรวจเป็นของตัวเองแล้ว “มารับปิ่นโตจ้า...” ดวงตากลมสั่นไหวขึ้นมาอย่างปิดไม่มิดทันทีที่ได้สบตากับบุคคลซึ่งยืนพูดคุยอยู่กับจ่าจ่อย ยังเมาค้างอยู่หรือ จุ๋มจิ๋มถึงได้เห็นเขามายืนอยู่ตรงหน้า แต่นอนพักไปตั้งเกือบจะสองวัน จะเป็นอาการเมาค้างได้ยังไง “อ้าว มาแล้วเหรอ สามชุดเหมือนเดิมนะ ที่เหลือใส่กล่อง” “อ่า จ้ะ” “ส่วนนี่ของผู้หมวดบีม ติดภารกิจอยู่ แต่ไม่ลืมฝากค่าขนมไว้ให้เอ็งด้วย” “ขอบคุณมากเลยจ้ะ” คุยกับจ่าจ่อยได้แบบต่อประโยคขนาดนี้ จุ๋มจิ๋มคงไม่ได้ฝันหรือเมาค้างอะไรทั้งนั้น ที่ได้ข่าวว่าเขากลับมาแล้ว คือพาครอบครัวที่รักสุดหัวใจกลับมาอยู่ที่นี่ด้วยเลยสินะ ดีจริง ๆ ที่ผ่านมาเธอโคตรจะเป็นเด็กเพ้อฝันเลยให้ตายสิ ไปคุยโม้กับพวกป้า ๆ หรือพวกภรรยานายตำรวจในนี้เอาไว้เสียเยอะเลย จู่ ๆ มียางอายขึ้นมามันก็ไม่แปลกหรอก คิดได้แบบนั้นสองขาเรียวก็รีบหมุนตัวกลับ และคิดว่าไม่อยากจะมาที่นี่อีกแล้ว น้ำตาบ้าบอนี่ก็ห้ามไหลด้วย เพราะเธอแค่ชอบปานตะวันไปคนเดียว ที่ผ่านมาเขาก็ไม่ได้บอกให้รอหรือให้ความหวังอะไรด้วย “เดี๋ยวก่อนสิ คุณนั่นแหละ หลานสาวแม่ค้าตามสั่งหน้าสภ.” คุณหรือ ก็ควรจะเป็นแบบนั้น เราไม่ได้เจอกันตั้งกี่ปีแล้ว ชายหนุ่มคงจะจำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อของเด็กแบบเธอ “จ๊ะ?” “ตอนเที่ยงผมยังไม่มีกับข้าวเหมือนกัน ฝากของผมด้วยหนึ่งกล่องนะครับ อะไรก็ได้” “อะไรก็ได้ไม่มีจ้ะ” เธอไม่ได้จะกวนเขา แต่อะไรก็ได้มันไม่มีจริง ๆ แล้วมีครอบครัวแล้วไม่ใช่หรือ แค่ข้าวอย่างไรแค่นี้เมียถึงเอามาส่งให้ไม่ได้ หรือเพราะแดดมันร้อน เขาเลยไม่อยากให้ภรรยาออกมาตากแดดตากลม คงจะเป็นแบบนั้น เพราะคนบ้านนี้รักเมียรักลูกจะตาย เป็นใครกันนะ วาสนาดีขนาดนั้น “ดาวไข่กับข้าวเปล่าครับ แถมซอสอะไรมาก็ได้ ผมทานได้หมด” หัวใจดวงน้อยสั่นไหวขึ้นมาอีกละลอกทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น ‘น้องทำได้แค่ไข่ดาว พี่กินก่อนได้ไหมจ๊ะ’ “อ่า 30 บาทจ้ะ” “ครึ่งราคาเหรอครับ งั้นผมให้เลยไม่ต้องทอน ส่วนกับข้าวของคนอื่นที่เหลือ มาเก็บกับผมได้เลยนะครับ ผมบอกว่าจะเลี้ยงพวกเขาทั้งเดือนเองน่ะ” ธนบัตรสีเทาถูดยัดใส่มือเล็ก ก่อนนายตำรวจคนใหม่ของสภ.จะเดินผ่านหน้าเธอไป ตามด้วยกลิ่นหอมสะอาดแบบที่จุ๋มจิ๋มไม่เคยจะลืมมันไปจากใจได้เลย เธอคิดค่าข้าวไข่ดาวเขาเพียงครึ่งราคาตามความเป็นจริง แล้วได้ค่าขนมมาตั้งเก้าร้อยเจ็ดสิบบาท! “โห ผู้กองให้ค่าขนมเอ็งเยอะว่าหมวดบีมทั้งเดือนอีกนะจุ๋มจิ๋ม สมเป็นลูกชายว่าที่นายกเราจริง ๆ” TBC.