เรียกได้ว่าตั้งแต่จบคดีแฟนเก่าคราวนั้น ซึ่งหล่อนโวยวายจนสภ.แทบแตก ก่อนจะโดนผู้กองด่ากลับแล้วปรับทัศนคติใหม่จนร้องไห้ไปร่วมครึ่งวัน ก็ดูจะไม่มีใครเข้าหน้าปานตะวันซึ่งเป็นลูกหลานของบุคคลที่มีอิทธิพลในพื้นที่ติดเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหมวดบีม ที่จ่าจ่อยสังเกตมาสักพักแล้วว่าจะโดนผู้กองหนุ่มกลั่นแกล้งให้ทำนั่นนี่นู่นอยู่ตลอด ยิ่งตอนมีน้ำหวานหรือไม่ก็ขนมแถมคู่มากับปิ่นโตที่ผูกไว้กับร้านย่าสวยตามสั่งของเด็กคนนั้น ก็แทบจะไม่มีเวลาได้กินมันลงท้องไปเลย ผู้กองเปลี่ยนไปจนคนในนี้เริ่มชินชากับมัน เช่นการเดินลิ่ว ๆ ลงไปรอรับข้าวกลางวันเองก็เป็นภาพที่ได้เห็นมาหลายเดือนแล้ว “มันกันท่าคนอื่นไม่พอ ยังเอาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมายำใส่กันด้วย” “มัน? หมวดไปสนิทชิดเชื้อกับผู้กองตั้งแต่ตอนไหนครับ!” “เรียนห้องเดียวกันตอนประถมน่ะครับ” “อ้าว แล้วก็ไม่บอก แอ็กใส่กันอยู่ได้ พวกผมก็นึกว่าหมวดกับผู้กองไม่กินเส้น

