“ปะป๋าขา ขอตังค่ะ”
“ครับ?” พักหลังมานี้นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ลูกสาวตัวน้อยนั้นกำลังมีพฤติกรรมขอเงินจากผู้เป็นพ่อแบบปานตะวันอย่างโล่งแจ้งให้เห็น
แน่นอนว่าปานตะวันเป็นตำรวจ ทรัพย์สินตามร่างกายของปันหยีที่เสี่ยกับปู่เจ้าตัวให้ไว้หายไปทีละชิ้นสองชิ้นเขาย่อมทราบดี แล้วเช้านี้ก็เป็นวันที่โรงเรียนมีกิจกรรมเสียด้วยสิ หากเด็กหญิงจะขอเงินติดตัวเอาไว้ซื้อขนมหรือของที่อยากได้มันก็ไม่แปลกหรอก
“ตังค่ะ ขอ”
“หนูอยากได้เท่าไหร่ครับ”
“มื่นค่ะ”
“หมายถึงหมื่นหนึ่งเหรอครับ”
“ช่ายค่ะ”
“หนูจะเอาไปซื้ออะไรเป็นหมื่นครับ”
“...”
เห็นมือเล็กของลูกสาวเริ่มกำชายกระโปรงชุดราคาหลักหมื่นซึ่งไม่ได้ต่างจากเจ้าตัวเล็กขอ ประกอบกับเหลือบมองมารดาที่คงจะเพิ่งแต่งตัวเสร็จแล้วเดินลงมาสมทบ นายตำรวจหนุ่มจึงเลือกหยิบธนบัตรออกมาตามจำนวนที่เด็กน้อยขอแล้วยื่นไปให้
“ได้ครับ ปะป๋าไม่ว่าอะไรหนูอยู่แล้ว”
“ตายจริง ต่อให้วันนี้ตะวัน
