“ยี่หวา ขึ้นมานานแล้วหรือยัง”
เสียงของจักรพรรณสามีของเธอ เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน และเขายังเป็นเป็นสามีทั้งพฤตินัยและเนตินัยตามหลักกฎหมาย
เธอจึงหันใบหน้ากลับไปมองเขาที่มองเธอด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ยืนอยู่ตรงประตูห้อง ด้วยชุดทักซิโด้ผูกโบสีแดง แต่เขาปลดกระดุมเสื้อสูทออกแล้ว
“พึ่งขึ้นมาค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบามีท่าทีเขินอาย ทั้งที่ทั้งเดือนเขาและเธอพบเจอกันทุกวัน แต่เธอกลับเขินอายและรู้สึกประหม่าที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะสามีภรรยา
“อยากอาบน้ำก่อนไหม พี่จะไปเปิดน้ำให้” เขาเอ่ยถาม ขณะที่ปลดโบออกจากลำคอ
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูยืนอาบก็ได้” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงประหม่า แล้วก้าวเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกล แต่เขากลับคว้าแขนเรียวของเธอไว้ก่อน ทำให้เธอสะดุ้งด้วยความตกใจเล็กน้อย เงยหน้ามองใบหน้าเขาที่ส่งสายตาแสนอบอุ่นทอแสงเป็นประกาย เธอยังได้กลิ่นแชมเปญที่เขาดื่มกินจากงานเลี้ยง ทำให้ใบหน
