ทันใดนั้น
พัชระกับน้ำตาล แทนไทย กระติก พลับเพา เดินเข้ามาพอดี ภีมร์เอ่ยเสียงจริงจัง เขากลัวแม่เล็กน้อยใจ แต่เขาจิบไวน์ไปแล้ว
"ใครก็ได้ชิมน้ำผลไม้สองแก้วนี้ ให้แม่เล็กทีว่ามันอร่อยหรือยัง"
พัชระหัวเราะเบาๆ
“งั้นผมจัดการเองครับน้าเล็ก”
เสียงหวานดังขึ้นมากจากด้านหลังกระติก
"น้ำตาลขอชิมด้วยค่ะน้าเล็ก"
เขายกแก้วขึ้นจิบทันที น้ำตาลก็ยิ้มหวาน ก่อนรับแก้วอีกใบมาถือไว้ เธอรู้ดีว่าคืนนี้ แม่กับน้าเล็กวางแผนให้เธอกับภัทร์ 'ได้กัน' เพื่อผูกมัดอนาคต แต่เธอไม่รู้เลยว่าในน้ำส้มแก้วนี้มีอะไรแอบซ่อนอยู่
น้าเล็กชะงัก รีบยกมือห้าม แต่ไม่ทันแล้ว... พัชระกับน้ำตาลยกแก้วขึ้นจิบเรียบร้อย!
หัวใจของน้าเล็กเต้นแรง กลัวสุดขีดว่า ภีมร์ จะจับได้ถึงแผนการลับที่ซ่อนอยู่
“เอ่อ... ดะ... เดี๋ยว น้ำตาล...”
น้าเล็กเอ่ยเสียงสั่น แต่หญิงสาวกลับยิ้มหวาน หันไปสบตากับภีมร์ ก่อนคิดในใจอย่างร้อนรน
ตายแล้ว… ทำยังไงดี
