เมื่อฤทธิ์ยาของน้ำตาลเริ่มทำงาน ความตั้งใจที่จะ “เอาใจผู้ใหญ่” ก็พลิกกลายเป็นแรงปรารถนาที่ไม่อาจควบคุมได้ เธอเองก็ไม่ทันรู้ตัวว่ากำลังเดินเข้าสู่เส้นทางที่ไม่มีวันถอยหลัง
พัชระยืนอยู่ข้างรถ ร่างสูงกำยำ กล้ามแขนและซิตแพคเด่นชัด ใบหน้าแดงก่ำ ใจเต้นแรงจากความร้อนรุ่ม เขาเรียกน้ำตาลด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ
“น้ำตาล…”
น้ำตาลสะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อ ตัวเล็กบอบบางก้าวเข้าไปใกล้พัชระ ความใกล้ชิดทำให้หัวใจทั้งสองเต้นแรงยิ่งขึ้น
สายตาของพัชระเต็มไปด้วยแรงปรารถนา น้ำตาลพยายามเก็บสีหน้า แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อความตึงเครียด นั้นอย่างไม่อาจควบคุม
เธอเดินเข้าไปใกล้จนแทบสัมผัสได้ ถึงความร้อนจากร่างสูงกำยำ สายตาทั้งคู่สบกันน้ำตาลกัดริมฝีปากอ่อยๆ พัชระก้มลงจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากของเธอ แรงตึงเครียดแทบล้นออกมา
"ช่วยด้วยได้มั้ย... พัชระ อื้ม! ร้อนจะแย้อยู่แล้ว"
น้ำตาลเผลอพลักร่างเขาเข้าไปใกล้รถ พัชระตามเข
