ความลับริมสระน้ำ

ร้านอาหาร ร้านอาหารหน้าคณะบริหารวันนี้ค่อนข้างวุ่นเล็กน้อย มีนักศึกษามานั่งรับประทานบ้างประปราย ทั้งห้าคน พัชระ ภีมร์ แทนไทย พลับเพา และกระติก เดินเข้าร้านด้วยกัน พัชระกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างห่วงใยทันที “น้ำตาล… มองหาไม่เจอเลยว่ะ” เขามองไปที่โต๊ะต่างๆ อย่างใจจดใจจ่อ แต่กลับเห็นเพียงเพื่อนสองคนของเธอ พลับเพาและกระติกนั่งรออยู่ แทนไทยพยักหน้าเบาๆ “เออ เธอคงมาสายหรือมีเหตุผลอะไรบางอย่าง มึงไม่ต้องตกใจไป” ภีมร์ส่งรอยยิ้มบางๆ ให้พัชระ เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่า ใจเย็น… เดี๋ยวก็เจอเองแหละ พัชระสูดหายใจลึก พยายามเก็บอาการตื่นเต้นและกังวล แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องเพื่อนสาวที่ยังไม่ปรากฏตัว… ราวกับกำลังรอคำตอบจากใจ พลับเพาเห็นสายตาพัชระจ้องมา เลยเอ่ยเสียงเบา “อย่ามองแรงนักสิพัชระ… น้ำตาลยังไม่มา เราอยู่ตรงนี้ก่อนก็ได้” กระติกยิ้มเล็กๆ แทรกขึ้น “เออ ใช่ๆ เดี๋ยวเที่ยงนี้ก็ค่อยคุยกับน้ำตาล เ