เขาวางเธอลงบนที่นอนอย่างเบามือ ก่อนโน้มกายกดจูบเร่าร้อนลงบนริมฝีปากบาง ราวกับอดทนเก็บกลั้นมานาน พลับเพายกมือดันอกกว้างไว้เบาๆ เสียงหอบหายใจสั่นพร่า “ภีมร์… เดี๋ยวสิ ให้เราตั้งตัวก่อน… ผมก็ยังไม่ทันเช็ดให้แห้งเลย” เขาชะงักเล็กน้อย สบตากับเธอ ดวงตาคมเต็มไปด้วยความโหยหา “ไม่เป็นไร… ไม่ไหวแล้ว” แต่ความอดทนที่สะสมมาตลอดคืนก็เหมือนจะหมดสิ้น เขาถอดเสื้อของตัวเองออกทันที ก่อนโน้มตัวทับลงมา ร่างสูงร้อนจัดแนบชิดกับความบอบบางใต้ร่าง เขากดจูบไล่ลงมาที่ซอกคอเนียนจนถึงอกขาว มือหนาคลายกระดุมออกช้าๆ ราวกับตั้งใจจะปลุกเร้าความรู้สึกมากกว่าจะรีบร้อน ริมฝีปากร้อนกระซิบแนบหูเธอ เสียงทุ้มพร่า “หิวมั้ย…” พลับเพาหลุบตาลง ใบหน้าแดงจัด ใจเต้นจนแทบทะลุอก ก่อนจะกลั้นใจตอบเสียงแผ่ว “งั้น… แกกินเราก่อน ค่อยไปกินข้าวก็ได้” คำพูดนั้นทำให้ดวงตาคมเข้มแทบลุกวาบ เขาสูดหายใจลึกเหมือนพยายามข่มความต้องการ แต่ก็ไม

