เพื่อนรู้ใจกับรักที่ต้องปกป้อง

1500 คำ

ภีมร์ กับ พลับเพา ออกมานั่งทานข้าวที่ห้องรับแขกในคอนโด ทันใดนั้น กริ๊งๆ! เสียงกดกริ่งดังขึ้น ภีมร์ขมวดคิ้ว ทำหน้างงนิดๆ “ใครวะ…” เขาลุกไปเปิดประตู ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นเพื่อนทั้งสามมายืนยิ้มกรุ้มกริ่ม “เซอร์ไพรส์!” พัชระยกถุงของกินขึ้นสูง กระติกไม่พูดพร่ำ รีบเบียดตัวผ่านภีมร์เข้าไปทันที สายตาพุ่งตรงไปหาพลับเพาที่นั่งอยู่บนพรม โต๊ะกระจกหน้าโซฟามีจานข้าววางอยู่ “พลับ! เป็นไงบ้าง เรามีผลไม้มาฝาก” พลับเพาเงยหน้าขึ้น สีหน้าเขินๆ แต่ยิ้มรับ “ขอบใจมากนะกระติก…” แทนไทยกับพัชระที่เดินตามเข้ามา หันมามองหน้ากันตาโต ก่อนแทนไทยจะโพล่งเสียงดัง “อั่นแน่… ไอ้เชี่ยภีมร์ แอบซุกสาวไว้ในคอนโดจริงด้วยว่ะ!” พัชระรีบพยักหน้าหงึกหงัก เสริมทันที “แล้วเอ้อ… สาวนี่แม่งหน้าเหมือนหัวหน้าห้องกูเลยนะ!” “ไอ้พัช!” กระติกหันขวับมาเรียกชื่อเสียงแข็งก่อนดุทันที “ก็บอกแล้วไงว่าอย่าแซวเพื่อน!” “ครับๆ ไม่แซว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม