คำร้องขอของพาขวัญเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึง ฟีลิกซ์กระตุกยิ้มมุมปากที่ดูอันตราย มือหนาปลดปราการด่านสุดท้ายออก เผยความใหญ่โตที่ผงาดง้ำพร้อมรบ
"คนไข้เรียกร้องขนาดนี้... หมอก็ขัดใจไม่ได้สิครับ"
เขาจับสะโพกมนยกขึ้นเล็กน้อย จ่อส่วนปลายที่ปริ่มน้ำเข้ากับปากทางที่ฉ่ำเยิ้มจากการกระทำของเรย์เดน แล้วกดพรวดเดียวจนมิดด้าม
"อ๊าาาาา! หมอคะ! อึก... แน่น!" พาขวัญหวีดร้อง ร่างกายแอ่นเกร็งรับความคับแน่นระลอกใหม่ที่แตกต่างจากเรย์เดน ของฟีลิกซ์ดูเหมือนจะนุ่มนวลกว่าในจังหวะแรก แต่เน้นย้ำจุดกระสันภายในได้อย่างแม่นยำราวจับวาง
"อา... ตอดดีมาก..." ฟีลิกซ์ครางต่ำในลำคอ เอวสอบเริ่มขยับเนิบนาบแต่หนักหน่วง ทุกครั้งที่กดลงไป เขาจงใจบดขยี้จุดเสียวภายในจนพาขวัญต้องจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขา
"อื้อออ... หมอ... หมอคะ... อ๊าาา! ตรงนั้น... ดี... ดีมากเลยค่ะ!"
เสียงครางหวานที่พร่ำเรียกแต่ชื่อ "หมอ" ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือ
