ความเงียบสงัดภายในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของคฤหาสน์เดอ ซูซา ช่างหนักอึ้งและกดดันจนแทบจะหยุดลมหายใจ แสงไฟสีส้มนวลจากโคมไฟระย้าสาดส่องลงมากระทบใบหน้าเคร่งขรึมของชายหนุ่มทั้งสี่คนที่นั่งประจำที่อยู่รอบโต๊ะไม้สักตัวยาว บรรยากาศอึมครึมราวกับพายุใหญ่กำลังก่อตัว
บนโต๊ะกว้าง... มีเพียงวัตถุชิ้นเล็กๆ วางสงบนิ่งอยู่บนผ้ากำมะหยี่สีดำ
แหวนเงินสลักรูปนกอินทรีสยายปีก ที่บัดนี้คราบเลือดแห้งกรังถูกเช็ดออกไปจนเกือบหมดแล้ว แต่กลิ่นอายของความสูญเสียยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึกของทุกคน
“ผลตรวจทางพันธุกรรมออกแล้ว...” ฟีลิกซ์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เขาโยนซองเอกสารสีขาวลงกลางโต๊ะด้วยสีหน้าเรียบเฉยที่แฝงไปด้วยความเดือดดาลลึกๆ “เลือดบนแหวน... ตรงกับ ฟรานซิส โรเวลล์ ร้อยเปอร์เซ็นต์”
“โธ่เว้ย!” เรย์เดนสบถลั่น ทุบกำปั้นลงกับโต๊ะจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว “กูไม่เชื่อ! ถ้าพี่ชายของพาขวัญตายจริง ป่านนี้มันส่งหัวมาเย้
