ซากปรักหักพังของคฤหาสน์เบลย์มอนในยามค่ำคืนดูราวกับสุสานขนาดใหญ่ ลมหนาวพัดผ่านช่องว่างของกำแพงที่ถูกระเบิดจนเป็นรู ส่งเสียงหวีดหวิวคล้ายเสียงคร่ำครวญของผู้ที่จากไป ราฟาเอลประคองร่างเล็กของพาขวัญเดินผ่านกองเศษหินและเขม่าดำมืด โดยมีเรย์เดนและอันเดรคอยถือปืนคุมเชิงอย่างระแวดระวัง ส่วนฟีลิกซ์เดินตามประกบหลังพลางเช็กเซนเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหวในมือ
พาขวัญหยุดยืนอยู่กลางห้องนอนเก่าที่เหลือเพียงซากเตียงไม้ที่มอดไหม้ สายตาของเธอสะดุดเข้ากับวัตถุชิ้นหนึ่งที่วางอยู่บนพื้น... ตุ๊กตาผ้าเน่าๆ ที่ถูกฉีกจนไส้นุ่นทะลัก หัวของมันถูกเหยียบจนบี้แบน นั่นคือตุ๊กตามิลลี่ที่เธอเคยคิดมาตลอดว่ามันคือที่เก็บความลับสำคัญของพ่อ
ร่างบางทรุดกายลงคุกเข่าต่อหน้าซากตุ๊กตานั้นท่ามกลางสายตาเป็นห่วงของชายทั้งสี่ มือเล็กสั่นเทาลูบไล้ไปบนเศษผ้าที่เปื้อนเขม่าพลางแค่นยิ้มออกมาทั้งน้ำตา เสียงหัวใจที่เคยเต้นรัวด้วยความกลัวบัดนี
