ตอนที่35

เช้าวันถัดมาตังค์ตังค์ยืนอยู่หน้ากระจกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้…มันต่างจากเมื่อวานสายตาเธอหยุดอยู่ที่ตัวเองนานขึ้นก่อนจะเผลอแตะริมฝีปากเบาๆภาพเมื่อคืน…มันยังชัดชัดจนเหมือนเพิ่งเกิดขึ้น “…บ้าแล้ว” เธอรีบสะบัดหัวเหมือนพยายามไล่ความคิดออกไปแต่หัวใจ…มันไม่ยอมฟัง ที่บริษัททุกอย่างดูเหมือนเดิมแต่ความรู้สึกของเธอไม่เหมือนเดิมเลยพอเดินเข้ามาสายตาหลายคู่หันมามองเหมือนมีอะไรแปลกไป “…คิดไปเอง” เธอพึมพำแล้วรีบเดินไปที่โต๊ะนั่งลงเปิดคอม แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร.. “ท่านประธานมาแล้วนะ” เสียงเพื่อนร่วมงานกระซิบหัวใจเธอกระตุกทันทีโดยอัตโนมัติเธอเผลอมองไปที่ห้องกระจกและ..สายตาเธอก็ชนกับเขาตรงๆ คิรากรยืนอยู่ในห้องมองออกมาและชัดเจนว่า…เขามองเธอไม่ได้หลบ ไม่ได้แกล้งทำเป็นไม่เห็นแต่ “มองตรง”เหมือนตั้งใจหัวใจเธอเต้นแรงทันทีเธอรีบหลบสายตาก้มหน้าทำงานทั้งที่พิมพ์ผิดไปหมดไม่ถึงสิบนาที “ตังค์ตังค์ ท่านประธานเรียก”