เช้าวันต่อมา ตังค์ตังค์มาถึงออฟฟิศเร็วกว่าปกติทั้งที่เมื่อคืนแทบไม่ได้นอนเพราะคำพูดของเขายังวนอยู่ในหัว
“ฉันเลือกเธอแล้ว”
หัวใจเธอยังเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึงแต่ในขณะเดียวกัน
“…จนกว่าเธอจะเลือกฉันจริง ๆ”
มันก็ทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้องเธอวางกระเป๋าพยายามโฟกัสงานแต่สายตากลับมองไปที่
ห้องของเขาประตูยังปิด
“…ยังไม่มา”
เธอพึมพำ เบา ๆ ทั้งที่ปกติเขาจะมาก่อนเธอวันนี้กลับไม่ใช่ความรู้สึกแปลก ๆเริ่มก่อตัว…สิบโมงสิบเอ็ดโมงจนเกือบเที่ยงเขายังไม่มาตังค์ตังค์เริ่มกระสับกระส่าย
“…เขาไปไหน”
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนจะหยุด
“…เรามีสิทธิ์โทรเหรอ”
คำถามนั้นทำให้มือเธอ ค้าง เธอกัดปาก แน่น
ก่อนจะวางโทรศัพท์ลง
“…บ้าจริง”
“คุณตังค์ครับ”
เสียงหนึ่ง เรียก.เธอเงยหน้า
“…ครับ”
“…คุณคิรากรเข้าประชุมตั้งแต่เช้าที่บริษัทพาร์ทเนอร์ครับ”
หัวใจเธอโล่ง โดยไม่รู้ตัว
“…อ๋อ…ค่ะ”
เธอพยักหน้าแต่ในใจ กลับรู้สึก
