เย็น
ท้องฟ้าครึ้ม
ลมแรงผิดปกติ
ตังค์ตังค์ยืนอยู่หน้าคอนโด
กำลังจะเดินเข้าไป
แต่แล้ว
“…ตังค์ตังค์ใช่ไหม”
เสียงผู้หญิง
เธอชะงัก
หันไป
ผู้หญิงคนนั้น
คนเดียวกับที่คิรากรเจอ
ยืนอยู่ตรงหน้า
สายตาคม
รอยยิ้มบาง
“…คุณคือ?”
ตังค์ตังค์ถาม
อีกฝ่ายก้าวเข้ามา
“…คนที่เคยอยู่ตรงที่เธอยืนอยู่ตอนนี้”
เงียบ
“…หมายความว่าไง”
หัวใจตังค์ตังค์เริ่มเต้นแรง
“…ฉันเคยเป็นของคิรากร”
คำพูดนั้น
เหมือนฟ้าผ่า
“…แล้วเธอล่ะ”
เธอยิ้ม
“…ตอนนี้ก็เหมือนกันใช่ไหม”
โลกเงียบ
“…เขาไม่เคยบอกเหรอ”
“…ว่าเขาเคยมีฉัน”
ตังค์ตังค์พูดไม่ออก
ภาพในหัวเริ่มสับสน
“…หรือเขาตั้งใจไม่บอก”
เสียงนั้น
แทงเข้าใจตรง ๆ
“…เขาไม่เหมือนที่เธอคิดหรอกนะ”
“…พอเบื่อ”
“…เขาก็ทิ้ง”
น้ำตาตังค์ตังค์เริ่มคลอ
“…ไม่จริง…”
เสียงเธอสั่น
“…อยากลองไหมล่ะ”
อีกฝ่ายกระซิบ
“…เดี๋ยวเธอก็รู้เอง”
ทันใดนั้น
“…ตังค์ตังค์!”
เสียงคิร
