หมวยลี่เดินมาหยุดยืนข้าง ๆ ฝันหวานและโมมายด์ ตอนนี้เรื่องที่บอกว่าจะคุยกับเพื่อน เธอยังไม่ได้พูด เพราะแทบไม่มีเวลา
“พี่เซบบ์หล่อมาก” โมมายด์ยื่นหน้าเข้ามากระซิบเบา ๆ ข้างหู พร้อมแววตาเป็นประกาย
วันนี้ซันเซบบ์มาที่งาน แต่หมวยลี่รู้สึกว่าเขาไม่เปลี่ยนไปเลย ยังคงนิ่งขรึมราวกับน้ำเย็น แต่แววตากลับคุกรุ่นราวกับมีเปลวไฟแผดเผาข้างในนั้นตลอดเวลา
“ทำไมเฮียตามแกขนาดนี้ แล้วคนของเฟิงเฉินไม่ขัดเลยหรือไง” โมมายด์มองตามมาพักใหญ่ ตอนแรกเธอไม่อยากจะถามตอนนี้ แต่มันอดไม่ได้ที่จะตั้งข้อสงสัย
หมวยลี่เงียบลงหลังได้ยินคำถามของเพื่อน เธอเหลือบมองฝันหวานที่พยักหน้าเบา ๆ เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้น ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้โมมายด์ถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ
“ลี่จะลองให้โอกาสเฮีย…สักครั้ง” ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบนานพักหนึ่ง ก่อนหมวยลี่จะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เพราะเพื่อนยังคงนิ่ง “มายด์โกรธลี่หรือเปล่า”
“คิดดีแล้วใช่ไห
