นานนับชั่วโมงที่ทั้งสองคนกอดกันแน่นอยู่บนเตียง ท่ามกลางแสงแดดอุ่น ๆ ยามสาย แต่หมวยลี่ไม่ได้แค่นอนเฉย ๆ ริมฝีปากเล็กค่อย ๆ กดจูบลงบนผิวเนื้อที่เปลือยเปล่า บางครั้งก็แอบเม้มเบา ๆ ทิ้งรอยจางเอาไว้ตามแผงอกและลำคอหนา
ค่ายไม่ห้ามแต่กำชับกอดแน่นขึ้น รอยยิ้มผุดบนใบหน้าหล่อ เพราะรู้ดี ว่าหมวยลี่กำลังทำเครื่องหมายเล็ก ๆ เอาไว้เพื่อยืนยัน ว่า… เขามีเธอเป็นเจ้าของแล้ว
เสียงเรียกเข้าดังขึ้น หมวยลี่จึงค่อย ๆ ผละตัวออกจากอ้อมแขนของค่าย เธอเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มา ก่อนจะเห็นชื่อของแม่ปรากฏบนหน้าจอ นิ้วเรียวกดรับสายพร้อมรอยยิ้ม
(ทำอะไรอยู่ลูก)
“ไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ ลี่นอนอยู่กับเฮีย”
(แม่คิดถึงก็เลยโทรไปหา)
“ลี่ก็คิดถึงแม่เหมือนกันนะคะ”
(คิดถึงแม่ แล้วคิดถึงป๊าหรือเปล่า) เสียงของผู้เป็นพ่อดังแทรกเข้ามา หมวยลี่จึงรีบตอบกลับทันที เธอกลัวว่าพ่อจะน้อยใจ
“ลี่คิดถึงป๊าเหมือนกันนะคะ”
(ถ้าคิดถึงหนูกลับมาวันน
