เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งดังแว่วเข้ามาเบา ๆ ขณะหมวยลี่และค่ายนอนกอดกันอยู่บนเตียง มองดูแสงแรกของวันค่อย ๆ โผล่พ้นขอบฟ้า จากมุมในห้องพักที่สามารถมองเห็นทะเลได้ เป็นหนึ่งในซิกเนเจอร์พิเศษของที่แห่งนี้
เมื่อคืนหลังทำกิจกรรมในน้ำ ไม่ทันไรร่างเล็กก็ถูกอุ้มมาที่ห้อง เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทำไปทั้งหมดกี่รอบ แม้จะเพลียมากขนาดไหน แต่เช้าวันนี้เธอก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้น
แสงแดดอ่อน ๆ ของดวงอาทิตย์ค่อย ๆ สาดส่องเข้ามาในห้อง กระทบกับร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดแสนอบอุ่น ทำให้ช่วงเวลานี้กลายเป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่โรแมนติกของทั้งสองคน เพียงแค่นอนด้วยกันไม่ต้องพูดอะไรมากมายภายในห้องก็คละคลุ้งไปด้วยความสุข
“เหนื่อยเหรอครับ”
“อื้อ เฮียรังแกลี่”
“หนูซน ชวนเฮียก่อน”
“แต่เฮียทำหลายรอบเกินไป ลี่เหนื่อยจริง ๆ นะ”
“โอ๋ ไม่งอแงนะครับ” ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนหน้าผากเล็ก ปลอบโยนคนตัวเล็กที่เริ่มงอแงด
