ท่ามกลางแสงสีส้มของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า หมวยลี่กำลังทอดสายตามองวิวเบื้องหน้าที่สวยงาม พุ่มดอกไม้ที่จัดวางไว้รอบ ๆ รับกับแสงได้พอดิบพอดี ราวกับภาพวาดในจินตนาการ
หัวใจค่ายเต้นแรงไม่แพ้กัน เขาใช้จังหวะนี้ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบแหวนที่เตรียมเอาไว้ออกมา ขาข้างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวถอยหลัง ก่อนจะทรุดลงคุกเข่า เสียงลมพัดผ่านหูเบา ๆ ทำให้บรรยากาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง เหลือเพียงภาพของร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“หนู… หันหน้ามาหาเฮียหน่อยครับ”
เสียงทุ้มนุ่มที่เปล่งออกมาแผ่วเบา เรียกให้ร่างเล็กหันกลับมาอย่างงุนงง แต่ทันทีที่เธอเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาคู่สวยก็ร้อนผ่าวขึ้นมาในทันที กล่องแหวนในมือของเขา และท่าทางคุกเข่ากำลังบอก ถึงสิ่งที่ค่ายตั้งใจจะทำ
“… เฮีย” เสียงหวานสั่นเครือ ความรู้สึกมากมายตีตื้นขึ้นมาจุกแน่นกลางอก จนน้ำสีใสค่อย ๆ เอ่อคลอรื้อบนขอบตา
ค่ายยิ้ม ดวงตาของเขาก็แดงไม่แพ้กัน พยา
