บนเครื่องบินแบบเช่าเหมาลำเพื่อความเป็นส่วนตัว ร่างเล็กซุกกายบนตักแกร่ง แก้มกลมถูไถลงกับอกกว้างอย่างซุกซน ความใกล้ชิดที่แนบลงมาตรงเป้ากางเกงทำให้ลมหายใจของคนตัวโตติดขัด เขาได้แต่กอดเธอแน่น กัดฟันกรอดตลอดเวลา เหตุผลเดียวที่ทำให้ไม่สามารถทำอะไรได้ คือเธอกำลังมีประจำเดือน
“หนู เลิกขยับได้แล้ว” กลิ่นกายหอมหวานของเธอยิ่งกระตุ้นความอดทนให้ลดลงทุกที ยิ่งเธอขยับตัวทีไร สันกรามเขายิ่งกัดแน่นเพื่อข่มอารมณ์
“ทำไมคะ” ใบหน้าหวานผละจากแผงอก ช้อนตามองค้อนเอ่ยคำตัดพ้อ “หรือว่าเฮียรำคาญลี่”
“อย่าทำเหมือนไม่รู้ หนูรู้ดีว่าเฮียห้ามเพราะอะไร”
“ชิ!!”
“ตอนนี้ ทุกคนคงบินไปถึงฮ่องกงก่อนเราแล้ว”
ทั้งสองคนอยู่บนเครื่องบินมานานกว่าห้าชั่วโมงแล้ว ปลายทางคือฮ่องกง เพราะมีนัดมื้อเย็นด้วยกันทั้งสองครอบครัว รวมทั้งล่าและเจียร์ก็มาด้วย
ที่ทั้งสองครอบครัวใหญ่มารวมตัวกันในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การทานมื้อเย็นแบบทั่วไป
