หัวใจดวงน้อยเต้นถี่รัว ทั้งที่เป็นห่วงแทบตาย แต่คำตอบที่ได้กลับสวนทางในสิ่งที่กำลังกระวนกระวาย เธอรีบผละตัวออกมองค้อนคนที่กำลังยิ้ม แม้จะซับเลือดออกแล้วแต่ที่โพรงจมูกยังมีคราบสีแดงติดอยู่
“ลี่เป็นห่วงรู้ไหม”
ค่ายหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะก้มลงกดปลายจมูกบนพวงแก้มนุ่มของเธออย่างมันเขี้ยว แล้วค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมากระซิบข้างใบหูเล็กด้วยเสียงพร่า
“หนูไปรอที่เตียงนะครับ เดี๋ยวเฮียไปล้างหน้าก่อนแป๊บนึง”
“อื้อ”
ค่ายผละตัวออก หันหลังเดินหายไปจากสายตา หมวยลี่ค่อย ๆ ก้าวขามารอที่เตียงอย่างว่าง่าย เสียงก๊อกน้ำที่เปิดอยู่ดังแว่วมาชวนให้ใจสั่น เพียงไม่ถึงนาทีเสียงนั้นก็เงียบลง ก่อนประตูห้องน้ำจะเปิดออกอีกครั้ง
ร่างสูงในชุดคลุมสีดำก้าวตรงมาหาร่างเล็กที่นั่งรอบนเตียง ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยขึ้นช้า ๆ หัวใจดวงน้อยสั่นวูบวาบ เมื่อเห็นรอยยิ้มบนมุมปากของเขา มันทั้งอ่อนโยนและร้อนแรง
มือหนาค่อย ๆ ยกขึ้น ปล
