ร่างเล็กค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้น หันมองข้างกายที่ว่างเปล่า แม้จะไม่เห็นใคร แต่เธอก็พอเดาได้ว่าค่ายอยู่ที่ไหน จากเสียงน้ำที่ดังแว่วมาเบา ๆ จากห้องน้ำ ไม่นานก็ได้ยินเสียงเปิดประตู
“ตื่นนานหรือยังครับ” ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มหวานที่ประดับบนมุมปาก
“เพิ่งตื่นเมื่อกี้เองค่ะ”
ขาแกร่งก้าวเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างเตียง ก่อนจะทรุดตัวนั่งข้าง ๆ แล้วโน้มลงกดจูบแผ่วเบาบนหน้าผากมน “เพลียไหมครับ”
“ลี่ไหว”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้คนฟังเผลอยิ้มกว้าง ราวกับเธอเข้าใจว่าคำถามนั้นหมายถึงอยากเริ่มรอบใหม่ แต่ความจริงแล้ว เขาแค่อยากให้เธอลุกมาทานมื้อเช้าก่อน
“ทำทั้งคืน ไม่เหนื่อยเลยหรือไง หืม?” คิ้วหนายกขึ้นเป็นคำถาม ขณะที่มุมปากยังเผยรอยยิ้ม
“หนึ่งอาทิตย์ลี่ก็ไหวค่ะ”
คำตอบของเธอทำเอาค่ายหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะโน้มหน้าลงกระซิบ “คนสวยของเฮีย”
ประโยคนี้ไม่ใช่แค่คำชม แต่มันคือถ้อยคำที่กลั่นมาจากความรู้สึก ความคล
