ระหว่างนั่งรอเงียบ ๆ โทรศัพท์ที่วางอยู่ใกล้ตัวก็สั่นขึ้นเบา ๆ จากเบอร์ของผู้เป็นพ่อ หมวยลี่แปลกใจเล็กน้อยที่มีสายโทรเข้าจากคนทางบ้านเวลานี้ แต่ก็รีบเอื้อมมือไปหยิบมารับทันที
“ฮัลโหลค่ะ”
(หนูเป็นยังไงบ้าง มีความสุขดีใช่ไหม)
เหมือนว่าผู้เป็นพ่อเพียงแค่คิดถึงลูกสาว และอยากจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นที่ได้โอกาสไปดูแลเธอดีหรือเปล่า ถึงได้โทรมาถามไถ่
“ค่ะ ลี่มีความสุข” เสียงหวานเงียบลง มือเล็กเริ่มชื้นเหงื่อ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงขณะกำลังจะพูดคำที่คนเป็นพ่อเฝ้ารอ “ป๊าล่ะคะ ตอนนี้มีความสุขมากหรือเปล่า”
(ลี่หลิน… หนู… )
น้ำเสียงสั่นเครือของพ่อดังแว่วเข้ามาในสาย ทำเอาหมวยลี่รู้สึกจุกในอก น้ำสีใสเอ่อตื้นบนขอบตา เธอรับรู้ได้ว่าพ่อดีใจมากขนาดไหนหลังได้ยินประโยคที่รอมานานนับปี
“ลี่ฝากดูแลแม่ด้วยนะคะ”
(หนูรู้ไหม วันนี้ เป็นวันที่ป๊าดีใจมากที่สุด)
“ลี่ดีใจนะคะ ที่ป๊าพยายามทำเพื่อแม่มาตลอด”
(ป๊ารักห
