ปราบค่าย – 122/2

836 คำ

ใบหน้าหล่อแต้มด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นเธอเริ่มขยับมือปลดเปลื้องเสื้อของตัวเองอย่างช้า ๆ สายตาคู่คมจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว ลมหายใจเริ่มร้อนระอุขึ้น “ห้ามเอาเข้ามาในตัวลี่ ห้ามเสร็จ ถ้าปล่อยออกมา คืนนี้ลี่จะให้เฮียนอนโซฟา” คำสั่งเด็ดขาดดังขึ้นพร้อมกับเสื้อชั้นในชิ้นสุดท้ายที่ถูกถอดออกจากเรือนร่าง เผยผิวขาวเนียนที่ทำเอาคนมองกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แต่พอได้ยินคำสั่ง ค่ายขมวดคิ้วแน่นทันที ริมฝีปากขยับถามกลับเสียงต่ำ “ยังไง?” “ก็ห้ามเสร็จ ทำไมถึงไม่เข้าใจล่ะคะ” “มันห้ามกันได้ที่ไหนลี่” “ได้สิ ลี่ห้ามเฮียอยู่นี่ไง” เธอยิ้มหวานอย่างนึกสนุก ปรายตามองต่ำลงไปยังส่วนที่กำลังกระตุกหงึก ๆ อยู่ “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องทำครับ” ค่ายรีบปฏิเสธด้วยสีหน้าจริงจัง แม้จะต้องการจนแทบคลั่ง แต่หากเธอห้ามอย่างนั้นเขาคงไม่มีความสามารถมากพอที่จะทำได้ ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ขยับไปไหน มือเรียวก็ทาบลงบนแผงอก ก่อน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม