เช้าวันต่อมา
เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เป็นสิ่งแรกที่ปลุกให้ร่างเล็กตื่น ทุกวันนี้ เวลามีเรียนเช้าเธอแทบไม่ต้องตั้งนาฬิกาปลุกเลย เพราะค่ายอาสาทำหน้าที่นี้แทน
แม้จะเคยบอกไปแล้ว เพราะตอนเจ็ดโมงเช้าที่ฮ่องกง ตรงกับตีหนึ่งที่ฝรั่งเศส มันดึก เธอกลัวว่าเขาจะเพลียตอนทำงาน แต่ค่ายก็ยังยืนยันจะโทรมาอยู่ดี
(ตื่นได้แล้วครับคนสวย)
เสียงทุ้มที่เอ่ยผ่านปลายสาย คล้ายเสียงกระซิบชิดหู ชวนหัวใจของหมวยลี่สั่นระรัว
“อื้อ เฮียก็นอนได้แล้วนะคะ”
(หลังวางสายเฮียก็จะนอนแล้ว)
“อื้อ ลี่ไปอาบน้ำแล้ว รักเฮียนะคะ”
(รักหนูเหมือนกันครับ)
หมวยลี่นิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ ก่อนจะพูดต่อเสียงหวาน แฝงความซุกซน “คืนนี้ก่อนนอน ลี่มีเวลานะคะ งานเสร็จหมดแล้วด้วย”
(หืม?)
“ไม่รู้จริง ๆ เหรอคะว่าลี่หมายถึงอะไร”
(ของเล่นที่เฮียส่งให้ วันนี้ หนูใช้ได้ไหมครับ)
คำถามจากอีกคนทำให้ร่าง
