@ฝรั่งเศส
“กูบอกว่าพัก ทำไมมีงานอีก”
ตั้งแต่มาถึงบริษัท ค่ายยังไม่หยุดบ่น แววตาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด เขาค่อนข้างหัวเสียพอสมควร เพราะตั้งใจจะจัดเตรียมสถานที่เอาไว้รอรับร่างเล็กที่จะมาในอีกสองวันข้างหน้า
“หยุดบ่นได้แล้วครับ ผมฟังตั้งแต่เช้าแล้ว”
“ไหนล่ะงาน ให้กูมาแต่ยังไม่เห็นจะมีงานสักอย่าง”
“กรมันเตรียมเอกสารอยู่ครับ”
“มันต้องเตรียมเอาไว้ก่อนกูมาถึงบริษัท ไม่ใช่เตรียมตอนนี้ที่กูนั่งหัวโด่อยู่บนโต๊ะทำงาน” ตอนนี้ค่ายกำลังพาลไม่พอใจทุกอย่างที่มาคั่นเวลาส่วนตัวของเขา
ธันวาได้แต่ถอนหายใจยาว เขากำลังครุ่นคิดว่าควรให้หมวยลี่รับผิดชอบยังไงกับแผนการที่ดูเหมือนจะได้ผลดีเกินคาด เพราะเจ้านายบ่นไม่หยุดตั้งแต่เช้าจนเกือบสิบโมง หูเขาเริ่มชาแล้วจริง ๆ
“หงุดหงิดอะไรขนาดนั้นครับ”
ค่ายพ่นลมหายใจกระแทกอากาศแรง ๆ ก่อนจะตอบเสียงเบา “คิดถึงลี่”
ทันทีที่ได้ยิน ลูกน้องมือขวาก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างอด
