หลังพิมพ์ข้อความส่งไปแล้ว ธันวาก็ขอให้ถ่ายภาพส่งให้ดูว่าตอนนี้อยู่บริเวณไหนของสนามบิน เขาจะได้เดินมารับถูก
หมวยลี่ทำตามอย่างว่าง่าย ยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายภาพรอบตัวแล้วส่งกลับไป จากนั้นเธอก็ยืนรออยู่ตรงจุดเดิม พลางกวาดสายตามองผู้คนที่กำลังเดินขวักไขว่ไปมา ไม่นานนัก ร่างสูงของธันวาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
“ได้นอนไหม”
“นอนตั้งแต่ขึ้นเครื่องเลยค่ะ”
ตอนแรกเธอก็กังวลเหมือนกัน กลัวจะนอนไม่หลับเพราะทั้งตื่นเต้นและไม่คุ้นกับการเดินทางไกลคนเดียว แต่คนเป็นพ่อคงเดาใจลูกสาวออก ถึงได้จองตั๋วเฟิร์สคลาสที่มีห้องนอนส่วนตัวให้ ผลคือหลับสนิทตั้งแต่เครื่องเทคออฟ มาสะดุ้งตื่นอีกทีก็ตอนที่ต้องเตรียมลงจอด
“นายบ่นตั้งแต่เช้าเลย รีบไปเถอะ ไม่รู้ว่ากรมันจะยื้อได้นานแค่ไหน”
“พี่กร เลขาคนใหม่ใช่ไหมคะ”
“อ่า ใช่ พี่วานให้มันช่วยอีกแรง”
“เดี๋ยวหลังเซอร์ไพรส์เฮียแล้ว ลี่จะทำข้าวกล่องไปให้พี่กรแทนคำขอบคุณ”
“อย่ามากไปล่ะ ล
