เมื่อพนักงานเห็นอย่างนั้นก็รีบรับบัตรมาทันที ไม่กล้าจะเงยหน้าขึ้นมามองคู่รักทั้งสองคนอีก กระทั่งทั้งคู่เดินออกไปจากร้าน
จนตอนนี้เดินห่างออกมาไกลแล้ว แต่ค่ายก็ยังไม่หุบยิ้ม เขามีความสุข ถ้าอยู่ที่ห้องคงกดเธอลงบนเตียงไปแล้ว
“กลับเลยไหมครับ?” เขาถามพร้อมรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม
“ไม่ต้องแต่งตัวแบบนี้อีกแล้วนะคะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“หืม?” คนถูกห้ามขมวดคิ้วงุนงง เพราะตอนอยู่ห้องเธอไม่ได้มีทีท่าว่าจะห้ามหรือไม่พอใจ แต่ตอนนี้กลับมาบอกว่าห้ามใส่
หมวยลี่เพิ่งสังเกต ว่าตลอดเวลาที่เดินอยู่มีสายตาของผู้หญิงหลายคนมองมายังชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งเธอไม่ชอบเลยสักนิด สายตาของผู้หญิงเหล่านั้นมันเหมือนอยากจะได้เขา เธอหวง หวงจนไม่อยากให้ใครมอง
อาการที่เป็นอยู่ไม่ต่างจากค่ายเลย เขาและเธอต่างก็หวงแหนซึ่งกันและกัน
ทั้งสองคนเดินกลับมาที่รถ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปนั่ง เครื่องยนต์ถูกสตาร์ทขึ้น
