วันต่อมา
หมวยลี่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา โดยมีอีกคนนอนหนุนอยู่บนตัก เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากมือถือที่วางอยู่ตรงหน้า เธอจึงเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาเปิดดู และเห็นว่าเป็นแชตกลุ่มของเพื่อน
ช่วงที่ผ่านมาเธอมัวแต่ขลุกตัวอยู่กับค่าย ตอนนี้สนทนาในช่องแชตจากเพื่อนกำลังตามหาตัวกันใหญ่
แชตกลุ่ม
โมมายด์: หายจริงจังเลยนะ
โมมายด์: @หมวยลี่
ฝันหวาน: อย่าขัดความสุขเพื่อน
โมมายด์: กลัวจะจมเตียงน่ะสิ ใช่ย่อยที่ไหน เพื่อนแกซนอย่างกับอะไร
ดวงตาคู่สวยกวาดอ่านข้อความในแชตของเพื่อนไปเรื่อย ๆ ก่อนจะเผลอหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เสียงขำนั้นเรียกให้คนที่กำลังหนุนตักอยู่เงยหน้าขึ้นมองทันที แววตาคมตวัดขึ้นอย่างไม่พอใจนัก เผยความหวงออกมา
แต่หมวยลี่ไม่ทันได้สังเกต เพราะสายตายังจดจ่ออยู่ที่หน้าจอมือถือ ยังคงหัวเราะคิกคักกับบทสนทนาในกลุ่มเพื่อน
หมวยลี่: นินทากันอยู่เหรอ
ฝันหวาน: ยัยคนสวยมาแล้ว
โมมายด์: หายขนาดนี้คงไ
