ปราบค่าย – 110/1 ไม่อยากห่าง (ของเล่น)

1222 คำ

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้อง หมวยลี่ค่อย ๆ ขยับตัว ก่อนจะถูกดึงรั้งกลับเข้าสู่อ้อมแขนแกร่งที่โอบแน่น สัมผัสอุ่นจากริมฝีปากหยักที่กดลงบนหน้าผาก ทำให้เธอค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้น “ตื่นก่อนลี่ทุกวันเลย” เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยทอดมองใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดลงบนผิว “เฮียอยากมองหน้าหนูนาน ๆ” ค่ายตอบพร้อมรอยยิ้มละมุน “ยังไม่อยากให้กลับเลยครับ” “ไม่อยากเหมือนกันค่ะ แต่ลี่ต้องไปเรียน” ปลายจมูกโด่งเลื่อนผ่านเปลือกตา ลากไล้แผ่วเบาจนถึงแก้มนุ่ม ก่อนจะขยับเข้าใกล้อีกนิด แล้วประทับจูบลงบนริมฝีปากอิ่ม สัมผัสบดเบียดเนิบนาบ ค่อย ๆ ดูดดึงแผ่วเบาบนความนุ่ม มือไม้เริ่มบีบเคล้นตามแนวสะโพกเล็ก เลื่อนลงไปจนถึงก้นกลม เขาบีบแรง ๆ จนเสียงหวานประท้วงในลำคออย่างน่าเอ็นดู ไม่นานจูบที่ลึกซึ้งก็ค่อย ๆ ผละออกจากกัน ตอนนี้ค่ายกำลังพาล เขาโทษเวลาที่เดินเร็วเกินไป เพราะ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม