“พราว หยุดก่อน นี่พราว! ฉันบอกให้หยุดก่อนไง ได้ยินที่ฉันพูดไหม”
ราชันย์เอ่ยเสียงเข้ม พร้อมก้าวยาวๆไล่ตามร่างบางที่เร่งฝีเท้าหนีเขาอย่างชัดเจน จนในที่สุดเขาก็คว้าแขนเธอไว้ได้
พราวชะงัก ก่อนจะหันกลับมามอง สีหน้านิ่งราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร
“คุณราชันย์มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“เธอไม่ได้ยินที่ฉันเรียกรึไง”
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย มองหน้าเธออย่างไม่พอใจ
“หนูไม่ได้ยินค่ะ”
พราวตอบเรียบ ทั้งที่ในใจเต้นแรง
“แล้วคุณราชันย์มีอะไรหรือเปล่าคะ”
ราชันย์จ้องหน้าเธออยู่อึดใจ ก่อนจะพูดออกมา
“เปล่า… ฉันแค่อยากรู้ว่า เธออยากไปฝึกงานที่ไหน”
“หนูก็บอกไปแล้วนี่คะ ว่ายังไม่รู้เหมือนกันค่ะ”
เธอตอบหลบตา
“งั้นให้ฉันช่วยหาไหม เผื่อเธอจะตัดสินใจได้ง่ายขึ้น”
น้ำเสียงเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ”
พราวรีบปฏิเสธ ก่อนจะหมุนตัวตั้งใจเดินหนี
“พราว!”
ราชันย์เรียกอีกครั้ง พร้อมก้าวมาขวางทางเธอไว้
