หลายวันต่อมา
“พราวจะไปไหนลูก”
เสียงของยายทับทิมดังขึ้นจากในครัว ทำให้พราวที่กำลังจะเดินออกจากหลังบ้านต้องหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมา
“หนูกำลังจะไปทำความสะอาดห้องให้คุณราชันย์ค่ะยาย”
เธอตอบตามตรง น้ำเสียงเรียบ แต่หัวใจกระตุกวูบขึ้นมาเล็กน้อยทุกครั้งที่เอ่ยชื่อเขา
ยายทับทิมมองหลานสาวนิ่งอยู่อึดใจ ก่อนจะถอนหายใจแผ่วๆ
“พราว… พอดียายมีเรื่องอยากคุยกับหนูหน่อยนะลูก”
น้ำเสียงนั้นทำให้พราวรู้สึกแปลกใจ เพราะฟังดูจริงจังกว่าปกติ
“ได้สิคะยาย”
ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัว มือเหี่ยวย่นของยายก็ดึงแขนเธอเบาๆ
“งั้นมานี่ก่อนมา...”
ยายพาเธอเดินตรงเข้าไปในห้องเล็กๆ ของตัวเองแล้วปิดประตูลงอย่างแผ่วเบา บรรยากาศในห้องเงียบจนพราวได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นชัดขึ้นทุกที
“ยายมีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”
พราวถามออกไปด้วยความสงสัยและเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เพราะปกติยายไม่เคยทำท่าทางลับๆแบบนี้มาก่อน
ยายทับทิมหันมามองหลานส
