“ฮึก ปะ ปล่อย”
ฉันดิ้นหนีสุดชีวิตจนหน้าคว่ำไปกับพื้น ก่อนจะพยายามคลานหนีและควานมือไปทั่วบริเวณ เผื่อมีอะไรพอจะช่วยชีวิตได้บ้าง และโชคดีที่สวรรค์ยังให้โอกาส ฉันควานมือไปโดนขวดแจกันสีขาวใบสูงที่ตั้งอยู่ จึงไม่รอช้า รีบฟาดมันออกไปสุดแรงในเฮือกสุดท้าย
เพล้ง!
“โอ๊ยย!”
“แค่ก ๆ ๆ”
สิ้นเสียงเศษแก้วที่กระจายพื้น ฉันก็หอบอากาศเข้าปอดหนัก ๆ อย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ในจังหวะที่ตั้งใจจะลุกขึ้น ดันถูกไอ้ผู้ชายใจเหี้ยมรั้งขาเอาไว้ก่อน
“ปล่อยนะ ไอ้โรคจิต!”
ตุบ ๆ
เท้าหนัก ๆ ยันเข้าหน้ามันเต็ม ๆ จนเซ ก่อนที่มันจะตั้งสติได้ รีบกระโจนขึ้นคร่อมทับฉันแล้วใช้มือบีบลำคอสุดแรง
“ฮึก”
“อยู่ดีไม่ว่าดี ตายเถอะมึง”
“ชะ ช่วย...”
เสียงของฉันเบาหวิว แววตาเต็มไปด้วยหยาดน้ำที่เริ่มไหลอาบลงหางตา ในขณะที่เพ่งมองดูชายตรงหน้าขบฟันแน่น และลงแรงทั้งหมดมาที่ข้อมือ แม้ว่าบนหัวของเขาจะมีเลือดสีแดงสดไหลอาบลงมาเป็นทาง
นาทีสุ
