ตัดสินใจพลาด

เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย เพราะเอาแต่พะวงคิดถึงเรื่องวุ่นวายทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น และในที่สุดฉันก็ตกตะกอนได้ ว่าฉันควรให้โอกาสตัวเองได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง นี่จึงเป็นสาเหตุที่ฉันมายืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูห้องของคุณมาตินตั้งแต่เก้าโมง “มาถึงนี่แล้ว ลังเลอะไรอีกลิสา” ฉันพรูลมหายใจหนัก ๆ เรียกความกล้าให้กับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ ก๊อก ๆ ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นอย่างประหม่า ทว่าสิ้นเสียงเคาะกลับไม่ได้ยินคนด้านในตอบรับ หรือเปิดประตูให้เลย “ออกไปทำงานแล้วแน่ ๆ” เห็นเขาบอกว่าช่วงนี้งานยุ่งตลอด เลยปล่อยจูดี้ไว้ที่ห้องเพียงลำพัง ฉันคงพลาดเองที่ไม่ทักบอกเขาก่อน คิดได้แบบนี้ก็หมุนตัวเตรียมจะเดินออกไป แต่ก็ต้องหยุดกึกไปชั่วขณะ ไหน ๆ ได้มาแล้ว เข้าไปเล่นกับจูดี้หน่อยดีไหม ยังไงก็ได้คีย์การ์ดมาแล้ว จะได้สำรวจห้องเขาด้วย ถึงจะเป็นการเสียมารยาทไปหน่อย แต่เขาก็อนุญาตแล้วน