“แน่ใจเหรอว่าจะไม่บอกผมจริงๆ”
คำถามเยือกเย็นทำให้เธอต้องรีบหันมามองหน้าเขา เมล์ลินกระพริบตาถี่ ราวกับกำลังรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อบอกความจริงกับเขา ก่อนจะตอบออกมาเสียงแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน
“หมอคะ หนูท้อง”
เธอตัดสินใจบอกเขาในที่สุด พร้อมกับน้ำตาที่เริ่มคลอขึ้นมาทันที หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก ลุ้นว่าหมอจะคิดยังไงกับเรื่องที่เกิด
“พ่อเด็กละ คุณได้บอกเขารึยัง”
และคำถามของเขาก็เหมือนมีดที่กรีดลึกเข้าไปถึงข้างใน ความรู้สึกภายในรัดแน่นไปหมดจนแทบหายใจไม่ออก น้ำตาไหลพรากลงตามสองข้างแก้มอย่างห้ามไม่อยู่
“คุณพูดแบบนี้หมายความว่าไง ฮึก…”
เธอไม่คิดเลยว่า คำถามแบบนี้จะหลุดออกมาจากปากเขา มันควรได้คำตอบที่ดีกว่านี้ซักนิดไหม
“คุณกำลังจะบอกว่าผมเป็นพ่อเด็กงั้นเหรอ”
เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ถ้ารู้ว่าคำตอบของเขาจะเป็นแบบนี้ เธอไม่บอกเขายังจะดีซะกว่า
“ไม่ใช่ค่ะ คุณไม่ใช่พ่อเด็ก เขาไม่มีพ่อ”
เมล์
