“ฉันว่าวันนี้แกทำงานไม่ไหวแล้วนะ กลับห้องก่อนไหม”
ผ่านไปพักใหญ่ ใบพลูก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง เธอมองสภาพเพื่อนรักที่นั่งนิ่ง ดวงตาแดงก่ำ บวมช้ำจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม
“อืม…งั้นฉันกลับก่อนนะ แกไปทำงานต่อเถอะ”
เมล์ลินตอบเสียงแผ่ว ตอนนี้ดวงตาคู่นั้นปูดบวมจนแทบลืมไม่ขึ้น
“อย่าคิดมากนะ ฉันเลิกงานแล้วจะรีบกลับไปหาเลย”
ใบพลูย้ำอีกครั้ง
“อืม…แกช่วยไปเอากระเป๋าในล็อกเกอร์ให้หน่อยได้ไหม ฉันไม่อยากเจอหน้าเขา”
แค่คิดว่าจะต้องเจอกับเขาตอนนี้ หัวใจก็ปวดหนึบขึ้นมาอีก
“ได้ แกรอฉันอยู่ตรงนี้นะ ฉันไปแป๊บเดียว เดี๋ยวมา”
ไม่นานนัก ใบพลูก็กลับมาพร้อมกระเป๋าสะพายของเธอ
“ฉันไปนะ”
เธอบอกลาเพื่อน ก่อนจะเดินเข้าไปในลิฟต์
“กลับห้องนะ เย็นนี้เจอกัน”
เสียงใบพลูตะโกนตามเข้ามาในลิฟต์ เต็มไปด้วยความเป็นห่วงสุดหัวใจ
@หมอฮ่องเต้ – ห้องทำงาน
พลัก!
เสียงประตูถูกผลักเปิดเข้ามาอย่างแรงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ร่
