หลังคุยกับพี่แป้งเสร็จ เมล์ลินก็เดินกลับมาที่ห้องทำงานช้าๆอุ้ยอ้าย
“ไปไหนมาตั้งนาน ผมเป็นห่วงมากรู้มั้ย ”
หมอรีบลุกจากเก้าอี้แล้วเดินมาประคอง
“ให้หนูเดินบ้างเถอะค่ะ เมื่อกี้แวะคุยกับพี่แป้ง
ก็เลยนานหน่อย ขอบคุณนะคะ ”
หมอพยุงให้เธอนั่งลงเบาๆ
ก๊อกๆๆ
พลัก
“เฮลโล เมล์ลิน พี่ซื้อผลไม้มาฝากจ้า ”
หมอไอรดาเปิดประตูเข้ามา พร้อมถุงผลไม้เต็มไม้เต็มมือ
“ขอบคุณนะคะพี่หมอ ซื้อมาฝากหนูทุกวันเลย
หนูเกรงใจค่ะ ”
“เกรงใจอะไร พี่ซื้อมาบำรุงหลาน มีมะพร้าวด้วยนะ ท้องแก่แล้วกินได้ เอ้า!!นั่งเฉยอยู่ได้ เอามีดมาเฉาะมะพร้าวให้เมียกินสิ!!”
แล้วหมอไอก็หันไปเอ็ดหมอฮ่องเต้ จนเขาต้องลุกอย่างไวมาหยิบลูกมะพร้าว
“แล้วมันต้องทำยังไงละ ทำไมเธอไม่ซื้อที่เขาเฉาะมาแล้ววะ ”
เขาบ่นให้หมอไออุบอิบ แต่ก็เดินวนหามีดอยู่แบบนั้น
“ห้องเอเดียนมี ไปยืมมา ”
เห็นวนหาหลายรอบจนหมอไอสงสาร เลยบอกให้ไปยืมห้องหมอเอเดียนมาก่อ
