บทที่ 40
ยอมแค่เมียคนเดียว
"นาเดียร์กลับบ้านเถอะไปคุยกันให้รู้เรื่อง เมื่อคืนไอ้คีมันไปเคลียร์ปัญหามาเรียบร้อยแล้ว เชื่อฉันเถอะนะ" เวย์ลุกขึ้นมาอธิบาย เขาไม่ได้อยากให้เธอหายไปเลยและไม่อยากเลิกกับเธอเลยสักนิด
อัคคียืนอยู่ด้านหลังมองเธอด้วยสายตาละห้อย อยากจะพูดก็ไม่กล้าเพราะกลัวเธอจะด่าและพาลไม่กลับบ้าน จึงก็ปล่อยให้เพื่อนเป็นคนโน้มน้าวให้เธอกลับบ้านเสียก่อน
"ก็ได้ฉันจะยอมกลับแต่ถ้าเหตุผลของพวกพี่มันฟังไม่ขึ้น ฉันจะเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านทันที"
ขึ้นมาบนรถพี่ธามเป็นคนขับส่วนฉันนั่งอยู่ข้างหน้า ปล่อยให้พี่อัคคีนั่งอยู่ด้านหลังกับพี่เวย์ ระหว่างทางฉันไม่พูดอะไรสักคำถือโทรศัพท์และเสื้อผ้าที่อยู่ในถุงไว้ในมือ
"คราวหลังอย่าแต่งตัวแบบนี้อีกนะครับ พี่เห็นมีแต่ผู้ชายมองมาที่เรา"
"แบ่งๆ ให้มองไปบ้างเถอะค่ะ"
"อย่าพูดแบบนี้สิฉันเองก็ไม่ชอบที่เธอแต่งตัวแบบนี้นะ" เวย์บ่นอุบอิบ ถ้าไม่ติดว่าเมื่อก
