เฟอร์กัล
07.30 น.
ผมรู้สึกตัวตื่นในตอนเช้า ก็ไม่เห็นเงาร่างบางที่นอนกอดทั้งคืน ผมคงจัดการเธอน้อยไปสินะ ถึงได้มีแรงลุกแต่เช้าขนาดนี้ และไม่ต้องเดาเลยว่าตอนนี้อยู่ไหน ก็คงไปหาเพื่อนนั่นแหละ
ผมยื่นมือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูงาน ก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัว แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็ยังไร้เงาของเธอ ดูสิมันน่ามั้ย ปกติจะคอยป้วนเปี้ยนก่อกวนอยู่ในห้อง ไม่ก็ยังนอนไม่ตื่นแท้ ๆ
ผมหยิบโทรศัพท์แล้วรีบเดินออกไปตามหา เดินมาไม่ไกลผมก็เห็นร่างบางในชุดลำลองสบาย ๆ ยืนรับลมอยู่ระเบียงที่ประจำ ไม่รอช้ารีบสาวเท้าเข้าไปอย่างรวดเร็ว
สวบ!
"หนีมาอยู่นี่เองเหรอ..." ผมสวมกอดเธอจากด้านหลัง ฝังหน้าลงบนผมเธอ แต่ว่า...
กลิ่นนี้ไม่ใช่!!
ผมรีบผละออก มองหน้า และก็ไม่ใช่จริง ๆ ผมรีบปล่อยมือแล้วถอยหลังออกอย่างรวดเร็ว
"ไม่ใช่ยัยหอมค่ะ" เธอบอกด้วยรอยยิ้มหวาน
เธออีกแล้ว เมื่อคืนก็เธอ ที่มายืนอยู่ตรงนี้ ใส่ชุดนอนของเตยหอมด้วย ผมเ
