เฟอร์กัล
"งานวันนี้หมดแล้วใช่มั้ย" ผมถามขึ้นในความเงียบในห้องทำงาน
"ครับนาย" คีแรนตอบ พลางหยิบแฟ้มเอกสารที่ผมเซ็นเมื่อครู่ออกจากโต๊ะไป
"งั้นกลับ กูอยากพัก" พูดจบผมก็ลุกจากเก้าอี้ออกจากห้องทำงาน ไปขึ้นรถที่จอดรออยู่หน้าตึก ทิ้งตัวที่เกือบไร้วิญญาณกับเบาะ ปล่อยให้รถเคลื่อนตัวออกไปยังถนนใหญ่
นั่งมาได้สักพัก รถก็เลี้ยวเข้าบ้านที่คุ้นเคย ผมก้าวลงจากรถอย่างอ่อนล้า ตาเหลือบเข้าไปมองในบ้าน เห็นร่างบางแวบ ๆ
แปลก ตอนนี้ควรอยู่ห้องเรียนไม่ใช่เหรอ
ผมรีบก้าวขึ้นบันไดตรงไปยังห้องรับแขก ดูว่าตัวเองตาฝาดมั้ย แต่ก็ไม่... ร่างบางที่ผมเห็นเมื่อครู่ไม่ใช่เตยหอม แต่เป็นเพื่อนของเธอ ที่ใส่ชุดของเธอแค่นั้น
เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาในชุดลำลองของเตยหอม กำลังจิบชาอย่างสบายใจราวกับเป็นเจ้าของบ้าน พอหันมาเห็นผม เธอก็ยกยิ้มมุมปากขึ้น
"อ้าว คุณเฟอร์กัล กลับมาเร็วจังนะคะ" เสียงเธออ่อนหวานผิดกับสายตาที่มองมา มันไ
