ชัยยศเปิดประตูห้องนอนของลูกเลี้ยงสาวอย่างเบามือ เขาก้าวเท้าเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง ก่อนจะวางชามข้าวต้มไว้บนโต๊ะข้างเตียง ชายสูงวัยนั่งลงบนเตียงนุ่ม มือหนาเอื้อมสัมผัสผิวแก้มของเธออย่างถือวิสาสะ เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก พร้อมทั้งยิ้มด้วยความดีใจเมื่อเห็นว่าลูกเลี้ยงไข้ลดลงแล้ว เขาโน้มหน้าลงไปข้างแก้มนวลแล้วจูบเธอแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อคนที่นอนหลับไม่รู้สึกตัว
"หนูฟ้า..."
"หนูฟ้า!"
ดวงตาที่ปิดอยู่ค่อยๆ ปรือเปิด เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยของพ่อเลี้ยงดังอยู่ข้างหู
"ลุงยศกลับมาแล้วเหรอคะ"
"อืม...จะเที่ยงแล้วหิวข้าวหรือยัง"
"นิดหน่อยค่ะ"
"ถ้างั้นรีบลุกมากินข้าวเร็ว จะได้กินยา"
ชัยยศเอ่ยอย่างกระตือรือร้น พร้อมทั้งประคองคนป่วยให้ลุกขึ้นนั่ง
"แม่ละคะ"
"ยังไม่กลับ ลุงเป็นห่วงหนูก็เลยอาสามาดู"
ชัยยศเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ก่อนจะตักข้าวต้มใส่ปากของลูกเลี้ยงอย่างเอาใจ กินได้ไม่กี่คำฟ้าใ
