“ไอ้สัส!!! ตื่นเว้ย...ดื่มไม่ดูสภาพตัวเอง ไอ้ฉิบหาย” เสียงที่แว่วผ่านเข้ามาในโสตประสาทของผม ตอนผมกำลังจมอยู่ในนิทราทำให้ผมจำใจต้องตื่นขึ้น ทั้งที่หากนอนไม่ต้องตื่นคงจะดีซะกว่า
“อั่ก...โอ๊ย!!!” ในขณะที่ผมกำลังลุกขึ้นนั่งอาการปวดหัวอย่างรุนแรงก็ปรากฏ ผมยกมือขึ้นกุมขมับตัวเองแน่น พร้อมกับร้องด้วยเสียงโหยหวน
“มึงเป็นอะไรไปวะ”
“ปวดหัว กูคงเมาค้างว่ะ”
“เล่นดื่มคนเดียวสามขวด ไอ้ควาย นอนนี่ก่อนแล้วกัน ส่วนมหาลัยเดี๋ยวกูลาอาจารย์ให้”
“กูว่า กูกลับไปนอนที่คอนโดดีกว่า กูจะได้หลับยาว ๆ ส่วนเรื่องลา ฝากมึงด้วยแล้วกัน”
“แต่สภาพนี้มึงขับรถไม่ไหวหรอก ให้คนของกูขับไปส่งเถอะ อันนี้กูบังคับให้มึงทำตาม” ไอ้แฟรงค์พูดด้วยเสียงจริงจัง
“เออ...ก็ได้”
จากนั้นพนักงานคลับของไอ้แฟรงค์ ก็เป็นคนขับรถมาส่งผมที่คอนโด (รถของผมเอง)
“ขอบใจมาก” ผมหันไปทักคนของไอ้แฟรงค์ก่อนที่เขาจะเรียกรถนั่งกลับไปที่คลับ จากนั้นจึง
